Blog
Elke week deel ik mijn podcast en blog in mijn nieuwsbrief. Wil je mijn nieuwsbrief ontvangen, vul dan onderstaand formulier in. Liever direct in gesprek? Dat kan via de knop kennismaken.
Elke week deel ik mijn podcast en blog in mijn nieuwsbrief. Wil je mijn nieuwsbrief ontvangen, vul dan onderstaand formulier in. Liever direct in gesprek? Dat kan via de knop kennismaken.
Ik zat ooit in de bioscoop, op het puntje van mijn stoel tijdens een thriller. Op een gegeven moment keek ik door mijn vingers naar het scherm, alsof dat de spanning kon verzachten. En toch wilde ik weten wat er zou gebeuren, maar niet té goed. Herkenbaar? Zo gaan we vaak ook om met onze toekomst. We willen ‘m kennen. We willen ons voorbereiden. En tegelijkertijd willen we het liefst niet weten wat er mis kan gaan. Dus voorspellen we. Piekeren we. Hopen we. Fantaseren we. Maar wat als ik je vertel dat elke voorspelling die je maakt, gebouwd is op drijfzand?
Een tijd geleden hoorde ik een verhaal over een groep kleuters die dertig dagen lang onbeperkt mochten eten wat ze wilden. De eerste dagen waren, zoals je zou verwachten, een feest van ijsjes, snoep en suikerige ontbijtgranen. Maar na een paar weken? Toen begonnen ze vanzelf gezonder te eten. Niet omdat iemand hen vertelde wat goed of fout was, maar omdat hun lichaam het wist. Ze luisterden naar iets wat dieper ligt dan regels en richtlijnen: hun eigen wijsheid. En dat, toen ik het mij ging realiseren, is precies hoe balans werkt.
We beginnen vaak een bedrijf met een droom: vrijheid, succes, misschien zelfs een stukje zekerheid. Maar zonder dat we het doorhebben, kan die droom veranderen in een hongerige gans die constant gevoed moet worden. Wat begint als een middel om meer geluk of veiligheid te creëren, kan eindigen als een monster dat nooit genoeg heeft.
Soms hoor je een zin die je niet meer loslaat. Een paar woorden die niet alleen blijven hangen, maar iets fundamenteels in je binnenwereld verschuiven. Dat overkwam mij toen ik de volgende woorden hoorde:
Stel je voor: je werkt de helft minder, maar je behaalt dubbel zoveel resultaat. Klinkt als een marketingtruc, toch? Zo dacht Don Donovan er ook over toen Transformatief Coach George Pransky hem die belofte deed. Maar tot zijn verbazing werd het werkelijkheid. Niet alleen verdubbelde zijn lucht- en ruimtevaartbedrijf de resultaten, het gebeurde met aanzienlijk minder stress. Hoe? Door fundamenteel anders te kijken naar stress en productiviteit.
Soms zitten we zo vast in onze eigen gedachten dat we niet meer zien hoe eenvoudig de oplossing voor onze problemen eigenlijk is. We analyseren, ontleden en zoeken naar ingewikkelde strategieën, terwijl de sleutel vaak in iets heel basaals ligt. Eenvoud is niet oppervlakkig – het is de kern van alles. De Schotse mysticus Sidney Banks zei het al: "De oplossing voor buitengewoon complexe problemen zal niet voortkomen uit gecompliceerde analytische theorie, maar uit een inzicht gevuld met een deken van simpliciteit."
Waarom logica je niet altijd helpt (en wat dan wel) Ken je dat gevoel? Je hebt een belangrijke beslissing te nemen, je maakt een lijst met voor- en nadelen, vraagt advies aan anderen, wikt en weegt... en toch blijf je twijfelen. Je draait in cirkels. Want voor elke reden vóór is er ook een reden tegen. En zo kom je geen stap verder.
De illusie van verandering: waarom het niet werkt zoals je denkt. Stel je voor: je staat onder de douche en probeert jezelf droog te wrijven terwijl het water nog stroomt. Klinkt absurd, toch? Maar dit is precies wat we vaak doen als we proberen te veranderen met behulp van gedragsmatige recepten en technieken. Waarom is het zo moeilijk om blijvend te veranderen? En waarom voelt het soms alsof we vastzitten in patronen, ondanks al onze inspanningen? We blijven hard werken aan onszelf, terwijl de sleutel tot echte transformatie ergens anders ligt.
Mentale gezondheid: Je hebt het al. Denk even terug aan een moment waarop je volledig ontspannen was. Misschien zat je in de zon met een kop koffie, of lag je op het strand terwijl de golven ruisden. Op dat moment was er niets mis met je. Je voelde geen stress, geen onrust—alleen rust en helderheid. Dat gevoel? Dat is wie je écht bent. Soms is één moment genoeg om alles te veranderen. Niet omdat de wereld verandert, maar omdat je opeens ziet wat er altijd al was.
Je bent al mentaal gezond, je weet het alleen nog niet. Stel je voor: je lichaam krijgt griep. Je voelt je slap, hebt koorts, je hoofd zit vol. Maar diep van binnen weet je… je lichaam werkt aan herstel. Koorts is geen ziekte, maar een mechanisme om ziekte te bestrijden. Verkouden zijn betekent niet dat je lichaam faalt, maar dat het precies doet wat nodig is. Wat als je mentale gezondheid net zo werkt? Wat als je gedachten en gevoelens, hoe zwaar ook, niet het probleem zijn, maar juist onderdeel van het herstel?